Kooperatifin gücü birlikte beklemekte
Taşbayır’daki ortak depo bana bir şeyi yeniden hatırlattı: Tek başına acele etmek zorunda kalan üretici, birlikte olunca beklemeyi göze alabiliyor.
Bu köşe yazısı demo içeriktir; yazar uydurmadır ve yazı bir görüşü temsil etmez.
Taşbayır Kooperatifi’nin bu yıl açtığı ortak depoyu gezerken aklımda tek bir kelime vardı: zaman. Hasat mevsiminde üreticinin en çok ihtiyaç duyduğu ama en az sahip olduğu şey.
Tek başına üretim yapan bir çiftçi, ürününü kaldırdığı anda satmak zorunda hisseder. Depolama imkânı yoksa, borcu varsa, bir sonraki ekim için para gerekiyorsa beklemek bir lüks olur. Bu acele çoğu zaman en elverişsiz koşullarda satış yapmak anlamına gelir.
Kooperatifin ortak deposu bu denklemi değiştiriyor. Üreticiler ürünlerini üç dönemde satmaya karar verdiklerinde, aslında birbirlerine zaman hediye ediyorlar. Hiçbiri tek başına bu depoyu kuramazdı; ama 146 ortak bir araya gelince kurabildiler.
Bir kez daha altını çizeyim: Bu yazı bir yatırım ya da ticaret tavsiyesi değil. Fiyatların nereye gideceğini kimse bilemez, ben de bilmiyorum. Söylemek istediğim, birlikte hareket etmenin üreticiye düşünme ve karar verme alanı açtığı.
Kooperatifçilik bazen eski moda bir fikir gibi anılıyor. Taşbayır’daki depoda, un çuvallarının arasında dolaşırken bunun ne kadar yanlış olduğunu düşündüm. Birlikte beklemek, belki de bugün her zamankinden daha modern bir fikir.